حسین پاکدل
حسین پاکدل
10:56 93/11/16
آیین افتتاح نمایش
مراسم افتتاح نمایش "یک صبح ناگهان" به نویسندگى و کارگردانى حسین پاکدل در تماشاخانه ایرانشهر با حضور جمع کثیرى از هنرمندان و مدیران فرهنگى برگزار شد. در پایان زنگ آغاز نمایش توسط سید محمد بهشتى به صدا در آمد.

سخنان سید محمد بهشتی در این مراسم

بسم الله الرحمن الرحیم. سلام عرض می کنم خدمت دوستان عزیز. من به دلایلی خیلی فرصت دیدن تئاتر نداشتم. کم تئاتر رفتم ولی هر موقع به تئاتر رفتم لذت بردم. تقریباً هیچ موقع نبوده است که به دیدن نمایشی بروم و برایم تبدیل به خاطره ای دلنشین نشود. از این جهت به عنوان یک دوستدار تئاتر صحبت می کنم نه به عنوان کسی که نسبت پر رنگ تری را ادعا بکند. دونکته راجع به ذات خود تئاتر می توانم بگویم اگر غلط بود مرا هو نکنید. ما در فرهنگ خودمان برای این که فهمی پیدا کنیم نسبت به هر موضوع بنا به سابقه فرهنگی مان با روش مختص خود عمل می کرده ایم. این را از منظر میراث فرهنگی عرض می کنم. شیوه ما این بوده که سعی می کرده ایم برای شناخت و فهم هر موضوع، با آن موضوع تقرب پیدا کنیم. این یک نوع تجانس ایجاد کرده است. جالب است که این شیوه در نمایش ما هم بوده است. شما وقتی به تعزیه نگاه می کنید همین است. یعنی معلوم نمی شود چه کسی بازیگر است و چه کسی مخاطب. چه در تعزیه هایی که در عزای سیدالشهدا (ع) برگزار می شود و چه انواع دیگر تعزیه. به هر شکل این نوع نگاه یک موقعیت دراماتیک بوجود می آورد. صورت دیگر آن مثلاً سفره ایرانی است. ما دور سفره می نشینیم؛ و این تقرب پیدا کردن است. در فرهنگ غربی برای شناخت پیدا کردن نسبت به هر موضوعی آن را حتماً از بیرون می نگرند. تأکید می کنم که در اولی می گویم فهم و در دیگری می گویم شناخت. این جا برای فهم، تقرب پیدا می کنند و آن جا برای شناخت آن را از بیرون نگاه می کنند. این نگرش تئاتر را بوجود می آورد. تئاتری که یک ضلع از فضا و یا اطاق را برمی دارد یا حذف می کند و به ما اجازه می دهد از بیرون به موضوع نگاه کنیم. این هم کیفیتی از دریافت موضوع است. ما در تعاملی که در طول تاریخ با تمام جهان داشته ایم، آغوشمان برای برای دریافت همه تجربیات بشری باز بوده است و این روش را داشته ایم که هر تجربه ای را از گوشه جهان بیاوریم و از هاضمه خود عبور دهیم و ایرانی بکنیم. همین موضوع یعنی تئاتر را هم تلاش کرده ایم و یا می کنیم چنین کنیم. تلاش داشته ایم خواسته و یا ناخواسته، آگاهانه و یا ناخوآگاه از هاضمه خود عبور داده و بچشیم. و این یعنی شناخت پیدا کردن. فکر می کنم تجربه آقای پاکدل هم از این جمله است. نکته دیگر این که در تجربه بازیگری شیوه ای آموزش داده می شود به بازیگر که یک وقت می گویند باید از حسی به ژستی برسد و اگر نشد از ژستی به حسی برسد. با اتکا به این نکته و به عنوان یک فرض پس نسبتی وجود دارد بین تئاتر و مدنیت. زمانی که مدنیت اوج بگیرد تئاتر رونق پیدا می کند و زمانی هم که تئاتر رونق پیدا کند مدنیت اوج می گیرد. من نمی دانم امروز چه روزی است؛ آیا در اثر اوج مدنیت تئاتر ما دچار جوش و خروش است یا در اثر جوش و خروش تئاتر است که در حقیقت تمنای مدنیت دارد اوج می گیرد. هر کدام که باشد به نظر من امر مبارکی است. من به سهم خودم بسیار خوشحال هستم که در این مراسم حضور دارم و از شما می خواهم تعارفات آقای پاکدل را خیلی جدی نگیرید چون خود ایشان یک سرمایه و ثروتی است که کسی پیدا نشده که بگوید، من از این فرصت استفاده کرده و این را اعلام می کنم.

صحبت های حسین پاکدل:

بنام خدا. بنده خیر مقدم می گویم خدمت تمامی دوستان و هنرمندان ارجمند. از این که دعوت ما را پذیرفتند و در شرایطی که جابجایی و به موقع رسیدن در تهران بسیار سخت شده است همه به موقع در مراسم حضور دارند. از جناب بهشتی هم سپاسگذارم که محبت کردند آمدند تا زنگ افتتاح نمایش را بزنند. من حرف زیادی نمی زنم چون معتقدم هر حرفی هست باید روی صحنه و از زبان نمایش گفته شود. من خود را شاگرد جناب سیدمحمد بهشتی و فخرالدین انوار می دانم. خودم را عضو کوچکی از نسلی می دانم که با جد و جهد زیاد معمار فرهنگ و هنر بخصوص بعد از انقلاب بودند و اگر نبود تلاش و پشتکار این بزرگان وضع ما می توانست شکل دیگری باشد. به سادگی و راحتی می توانستیم تئاتر، سینما و موسیقی نداشته باشیم. به همین راحتی و سادگی می توانست نباشد. چون ما عادت غریبی در قانونی کردن رفتارهای غلط و ناپسند داریم. ما مدیون بزرگانی هستیم که راه هنر را باز کرده و گذرگاه وسیعی پیش روی ما گشودند از جمله جناب بهشتی، انوار، آقای کرباسچی و مهندس کاظمی و دیگران... لازم می دانم از جناب دکتر سرسنگی هم تشکر کنم که در مجموعه تحت مدیریت شان که می دانم با بودجه ای در حد یک صدم نهادها و سازمان های موازی اداره می شود، تا این درجه و با این ترتیب در خدمت فرهنگ و هنر هستند. الحق در این مدت که ما میهمان ایشان و همکارانشان در این مجموعه بودیم با نظم و انضباط کارها پیش رفت. از همه شما میهمانان عالیقدر سپاسگزارم و امیدوارم شب خوب و پرباری در کنار هم داشته باشیم.



میهانان و هنرمندان حاضر عبارت بودند از پری صابری، ابراهیم اثباتی، صدیق تعریف، مهدی تقی نیا، صمد چینی فروشان، فاطمه معتمد آریا، مرضیه برومند، علی جعفریه، بهاره رهنما، نگار اسکندرفر، محمد اسکندری، مجید مظفری، نظام الدین کیایی، اکبر عالمی، سیف الله صمدیان، علی رهبر، قاسم اشرفی، ابراهیم حقیقی، علیرضا رئیس دانا، پدرام سلطانی، مرتضی کاظمی، کامبیز درم بخش، بهار ارجمند، مانا استاد محمد، بهنوش طباطبایی، احسان دل آویز، مسعود پاکدل، حسن پورشیرازی، فخرالدین انوار، مجید سرسنگى، عباس کامرانی و بسیاری دیگر از هنرمندان و اساتید و مدیران فرهنگی


در پایان نمایش یک صبح ناگهان به نمایش در آمد.



آیین افتتاح نمایش
8
درود به شما و جناب بهشتی
عباس بهشتیعباس بهشتی
14:14 93/11/16
در این گذر همه احسن الناس میبینم
شروین فاضلیشروین فاضلی
17:46 93/11/16
ان شالله دلتان همیشه مثل دریا بزرگ و وسیع باشه.ادم این بزرگانو میبینه تنش میلرزه هر کدومشون یک اسطوره هستند
زهرا قمیشیزهرا قمیشی
00:14 93/11/17
اقای بهشتی واقعا انسان دلسوز و متعهدی هستن این رو از سوابق کاریشون میشه فهمید و به واقع هنر رو به خوبی میشناسن
بسیار خورسندم که شانس حضور در این آیین را داشتم و بسیار مفتخرم که به عنوان یک علاقه مند به تئاتر از همگی دعوت کنم جهت دیدن نمایش زیبای "یک صبح ناگهان" به تماشاخانه ایرانشهر واقع در پارک هنرمندان مراجعه کنند. در این نمایش دکتر مهدی سلطانی، رحیم نوروزی و مهدی پاکدل دوست داشتنی، سرکار خانم نسیم ادبی و عاطفه رضوی مهربان با کارگردانی استاد پاکدل عزیز و گرانقدر می درخشند.
تبریک به جناب پاکدل
محمد کندریمحمد کندری
18:03 93/11/22
واقعا ادم از تئاتر فاخر لذت میبره خواهش میکنم بزرگان تئاترو جمع کنید و این رویه رو ادامه بدین
سلام نسبت به آقای پاکدل بزرگوار ارادت قلبی دارم ، خدا حفظتان کند و توفیق در کارتان دهد .